Tja, dat is de klinische vaststelling na een teleurstellende ouverture van het seizoen 2015-2016 in de Promotieklasse. Natuurlijk kunnen we wijzen naar de tegenstander, die vanuit prestige doeleinden twee vaardige spelers opstelde die normaliter actief zijn in de Regiodivisie. Wie wel er nu niet winnen tegen oud coryfeeën van Favorita, die tegenwoordig hun opwachting maken bij Vollverijs? Maar het is beter om naar ons zelf te kijken. Er ging gisteravond te veel fout aan alle kanten om de wedstrijd te kunnen winnen en dan is het, Cruijffiaans gezegd, logisch dat je verliest.

Onze seizoensvoorbereiding is alles behalve lekker verlopen. Te weinig gedaan, te weinig getraind en vrijwel nooit met de overcomplete en voltallige selectie van pakweg 8 man constructief bezig geweest. En dan begint op een donderdag halverwege september ineens de competitie, terwijl onze 2 nieuwelingen Barnie en Lennie net in de Achterhoek waren aangespoeld na een vakantie vol alcoholische elixers in Bella Italia.

In de eerste set leek er lange tijd toch vrij weinig aan de hand. We stonden, zonder groots te spelen, op een “veilige” en comfortabele voorsprong van een aantal punten, tot we zelf besloten roet in het eten te gooien. Service- en wedstrijdpass werden onrustig, het afmaken aan het net liet te wensen over, de koppies gingen hangen en verrassend en onnodig verloren we met 2 punten verschil de eerste set. Trainer Karel Mollenvanger kreeg er een paar extra grijze haren bij, niet alleen vanwege het vertoonde spel maar ook vanwege de stress dat hij het edele coachvak mocht overnemen van El Jardinero, die vrijwel de hele avond in de weer was geweest met de schoolleiding over zijn brave bloedjes van kinderen.

Duidelijk was dat het in set 2 anders moest. De op het oude nest terug gekeerde Barney startte als spelverdeler en Coen Kampioen mocht het meemaken om in pakweg 4 jaar tijd ons spel eens van de bank te aanschouwen. Dat beviel hem en de coach blijkbaar minder goed, want in de loop van de wedstrijd werd onze veelzijdigste speler overal en nergens ingezet en ingewisseld om falende onderdelen te vervangen. In deze set liep het relatief goed. Er was veel variatie en meer servicedruk, we scoorden aardig en last but not least: er was wat meer beleving. We wonnen dan ook tamelijk onbedreigd en zetten de 1-1 op het scorebord.

Helaas liep set 3 in dezelfde samenstelling op een fiasco uit. Passing, aanval en beleving waren zwaar ondermaats en ondanks een inhaalslag op het einde verloren we de set verdiend. Meer op wilskracht dan op klasse wisten we set 4 wél in winst om te zetten en zo de gelijkmaker op het scorebord te drukken.

In set 5 bleek de pijp leeg. We liepen achter de bekende feiten aan en de 2-3 nederlaag bleek onvermijdelijk.

Het is een feit dat we ook vorig jaar de eerste wedstrijd thuis met 2-3 verloren. Destijds van latere kampioenskandidaat Dynamo en nu van de trotse Promovendus uit Dinxperlo. Wat dat te betekenen heeft, zal in de loop van het seizoen wel duidelijk worden. A.s woensdag hebben we al een kans om ons te revancheren in Aalten. Makkelijk zal dat echter niet worden…….

Total Page Visits: 78 - Today Page Visits: 1