Sommige trouwe lezers vroegen zich als hardop af waar het vertrouwde stukje proza
bleef dat altijd binnen circa 48 uur na een wedstrijd wordt gemaakt.
Welnu, ik moet erkennen dat er soms belangrijkere zaken zijn
in een journalistenbestaan dan het succesvol insturen van een artikel
vóór de beruchte deadline.


Urgentere zaken beginnen soms met een B en zijn verpakt in een blauwe envelop die altijd op een ongelegen moment in de brievenbus wordt gedeponeerd, laten we het daar maar op houden…..

We begonnen ernstig gehandicapt aan het uitduel met de rode lantaarndrager. Palm was alleen in vloeibare vorm aanwezig in de gezellige Needse kantine, maar opmerkelijk genoeg had niemand belangstelling voor deze Palm-variant na afloop. El Viajero benutte zijn laatste kans dit seizoen op een uitje door zijn echtgenote te vergezellen; de strippenkaart is inmiddels op. Snelle Jelle hoopte door lijfelijk aanwezig te zijn in Silvolde te worden gekozen tot Prins Carnaval, maar moest met lede ogen toezien dat de voorkeur naar een ander uitging. Abdul Batermans tenslotte was in de training niet zo fraai beland op de uitstekende (lees zoals u het wil) voeten van Willem MooiMan met een ingescheurd enkelbandje tot gevolg.  Een voordeel van te laat een stukje schrijven is dat gisteravond geconstateerd kon worden dat Abdul inmiddels al weer loopt als een parmantige kievit en er vol vertrouwen vanuit gaat op 6 december in de topper tegen O wie On zijn rentree te kunnen maken. Mark Joy Stick (vrij naar Frits Rits’spitsvondige vondst) werd bereid gevonden mee te reizen als super sub c.q. 7e man.

Eenmaal ter plaatse in Neeeede waren we tot overmaat van ramp ook nog eens onze uittenues vergeten waardoor de rivaliserende teams in gelijke kleurstelling aan de match begonnen. Dat was wellicht een verklaring waarom de bal geregeld aan de andere kant van het net belandde…

De start was wederom moeizaam in een uitwedstrijd maar uiteindelijk kwamen routiniers als Martin Groen in ’t Gras (Frits Rits’spitsvondige vondst part 2) en Pinky goed in het spel. Met de nodige rust in het spel en met bij tijd en wijle knetterende aanvallen werden 3 sets gewonnen waarbij het steeds makkelijker ging: 21-25, 16-25 en 10-25. Mark Joy Stick maakte overigens  zijn debuut als buitenaanvaller waar hij met zijn golferselleboog voor menige verassing zorgde.

Dit soort setstanden met een aflopende score van de tegenstander zijn uiteraard de ideale voedingsbodem voor een deplorabele 4e set, die niet geheel toevallig weer eens in werd geluid door de indommelende Pinky. Net als in Westervoort sloeg hij pardoes ballen uit en vol in het net. Goed voorbeeld doet goed volgen dacht menigeen en zo kwam het dat er in de 4e set nauwelijks werd gescoord. We keken zo maar aan tegen een achterstand van 8 punten, toen alsnog collectief werd besloten tot een inhaalrace. Op 21-23 in ons nadeel en met Peter Koernikova alias Mailman aan service dachten we het tij nog te kunnen keren. Mailman, geheel oorspronkelijk en eigenwijs, had daar andere gedachten over en serveerde in het net: 21-24. Na een belabberde pass van Pinky op de service van de tegenstander was het definitief over en sluiten: 25-21.

Met wederom een dubbel gevoel verlieten we het strijdperk. Aan de ene kant content met 4 punten gelet op de magere opkomst aan onze zijde. Aan de andere kant voor de derde keer op rij in een uitwedstrijd de laatste set onnodig ingeleverd.

Overmorgen thuus tegen Grol, de nummer 2 tegen de nummer 3 dus. Wie deze onvervalste topper wil zien, gelieve zich voor 21.00 uur te melden op de Paasberg….. Tot kiekes!