Dit was het dan: Het seizoen 2014-2015 is nu dan echt afgesloten met een grootse teamdag. Na verschillende overwinningsfeestjes en als knaller natuurlijk het kampioensfeest kon een afsluiting van het seizoen natuurlijk nog niet ontbreken!

We begonnen onze teamdag met broodjes knakworst en flink wat water bij onze Lies thuis. Het beloofde een warme dag te worden en dat was het op dat moment ook al! Lies zorgde voor een laptop en flinke boxen, zodat we naar de halve finale van het WK Beachvolleybal konden kijken.

Al voordat we vertrokken naar onze tweede locatie van de dag, waren er al flinke liters zonnebrandcrème gesmeerd. We waren met een koeltas vol water en nectarines goed voorbereid op de outdoor-activiteiten die onze Tuunt en Lies hadden geregeld. In de auto waren we blij dat de airco zijn werk deed en reden we richting Braamt.
Navigatie ten top kwamen we aan op de parkeerplaats bij Markant Outdoor. Onze Tuunt verwachtte dat het outdoor-centrum elektronisch beveiligd was en hoopte dat de houten balk (dat fungeerde als handmatige slagboom) vanzelf open zou gaan. Markant zou Markant niet zijn, als je voor aankomst al de eerste proeve moest afleggen. Zodoende stapten Lies en Els uit om die te volbrengen, wat een toppers!

Michel, onze begeleider van de dag, liet ons nestelen in de schaduw. Vooraf waarschuwde hij ons voor de loslopende ganzen en schapen op het terrein (oei als dat maar goed gaat Tuunt!). Michel bedacht de oeroude methode van het teams verdelen en iedereen moest zijn linkerslipper/schoen inleveren. Zo gezegd zo gedaan, er ontstond een stapeltje van 10 slippers te midden van de groep dames. Michel verdeelde de slippers en zo ontstonden de twee teams:
Team effen, bestaande uit Els, Lies, Nath, Annie en Sann.
Team gevlekt, bestaande uit Tuunt, Es, Liaan, Eli en Mallie.

We zouden starten met een drietal teamopdrachten. De tangram was een simpele puzzelopdracht, zo leek het. Met een gelijke stand eindigde het eerste teamspel en de adrenaline en het fanatisme straalde van beide teams af! Het tweede spel was het oversteken van een moeras, we kregen drie blokken en twee grote balken en daarmee moesten we het moeras oversteken. Eli voorop in team vlek leek een goed idee. De start was echter minder, waardoor een achterstand al snel ontstond. Nath, uit team effen, gooide net op dat moment een blok om, hier kon niet meer mee gewerkt worden en zij moest in het moeras springen. Gelukkig was het moeras niet echt en bleef ze leven, maar wel kreeg team effen 30 seconden straftijd. Uiteindelijk werd het nog spannend, maar won team effen.
De laatste teamopdracht heette bamboestiek. Er moest met bamboe en elastiek een zo hoog mogelijke toren gebouwd worden. Vandaar de naam bamboe-stiek, snap je? Bamboe en elastiek, bamboe-stiek? Nouja, dat dus… Team effen bedacht de meest simpele constructie en gingen al snel aan het werk. De knappe koppen van team gevlekt startten al snel met een vierkante constructie als bodem en gingen van daaruit in de hoogte werken. Het leek de beste en meest stevige oplossing om gekruist te werken. Wat knappe koppen allemaal wel niet bedenken! Helaas viel het bouwwerk al snel om en leek de tipi-vorm van team effen het te winnen van de knappe koppen van team gevlekt. Weer een nederlaag en al snel werd de hoop van team gevlekt steeds minder….

Het tweede onderdeel was een survivaltocht, Michel vertelde ons van tevoren dat hij op een ‘rustig drafje’ het parcours af zou leggen. Zo veel mogelijk in de schaduw en een korte route. We vertrouwden op onze begeleider en gingen gedwee mee in zijn verhaal. Toen hij van start ging waren een aantal echter al afgehaakt, hoezo rustig drafje? Het eerste spel was al net zo vermoeiend als het rennen van het eerste stuk. Nouja, zo voelde het. Uiteindelijk kwamen we aan bij een klein beekje. We moesten hier overheen en kregen van onze Michel 3 opties: De hangbrug, de indianenbrug en een vangnet. De eerste optie viel voor iedereen van ons al af, we waren stoer, maar niet zo stoer! Lies, Mallie en Liaan besloten om voor het vangnet te gaan en de anderen op te wachten. Mallie ging echter niet zo snel als Liaan en Lies en klom als laatste van het vangnet af. Algemeen bekend is dat onze Mallie niet zo lang is, deze kleine complicatie speelde parten zodra ze van het vangnet af wilde klimmen. Terwijl haar linkerbeen al netjes op de grond stond, kon ze haar rechterbeen niet over de rand van het vangnet krijgen. Liaan moest zo hard lachen dat de arme stakker Mallie er (zo leek het wel) een uur heeft gestaan. Uiteindelijk kreeg ze het zelf voor elkaar om, zonder in het water te vallen, van het vangnet af te klimmen. Pfoe!

Bij het laatste onderdeel werd door Michel uitgelegd. We moesten eigenlijk door het water heen, waar Es al afhaakte: “Ik wil niet dat mijn schoenen vies worden hoor!”. Michel had echter bedacht dat door het water heen niet handig zou zijn, dus bedacht hij een alternatief: een bruggetje met dubbele bodem. Hier moest je onderdoor en vervolgens kwamen twee andere hindernissen, het springen en duiken onder balken door en vervolgens een klimrek met een schuine wand. Als eerste mocht team gevlekt van start gaan. Het bruggetje was even puzzelen, want de ruimte om te draaien was zo smal, dat de spinnenwebben je tegemoet kwamen. Vervolgens kwamen de balken waar je eerst overheen moest en daarna onderdoor. Het klimrek was lastig, want enig teamwork was nodig!
Nadat beide teams het parcours hadden afgelegd stond weer team effen voor, zij wonnen natuurlijk weer. Terwijl dat bekend werd gemaakt, stond Liaan de spinnenwebben nog steeds uit haar haren te kammen! Terug naar het restaurant voor een lekkere tosti en flink wat water. Het vlot zorgde voor de kortste route en hier werd dankbaar gebruik van gemaakt.
Het laatste onderdeel bij Markant en onze Michel was kanovaren. Terwijl Michel ons één voor één met kano en reddingsvest te water hielp konden wij alvast de tactieken bespreken. Team gevlekt stond nog steeds achter en hoopte met de kanospellen de voorsprong te pakken. Sann en Els hadden opstartproblemen met de kano, ze zagen al snel meer riet dan water, terwijl Michel het eerste spel wilde uitleggen. Later bleken zij het beste duo op het water te zijn. Wie had dat gedacht!?

Bij het eerste spel moesten we rubber eendjes verzamelen. Alle teams gingen druk aan de slag om deze te verzamelen en op het einde gingen we ze tellen voor beide teams. Team gevlekt was vol zelfvertrouwen en begon druk met tellen. 20 eendjes hadden ze gevangen en hier waren ze zeer trots op! Zodra team effen begon met tellen kwamen zij op 21 uit. Weer een punt extra voor team effen en team gevlekt kreeg steeds minder hoop.

Na twee race-spelletjes, vooruit en achteruit kanoën, bleek Tuunt zich ineens iets te realiseren. Het prikkende gevoel in haar voet was een laatste rubberen eendje van het eerste spel! Hoera, we hadden een punt extra! Voordat we het vierde spel in de kano gingen starten, zevenbal (een versie van tienbal), vond er het eerste kano-ongeluk plaats. Els had moeite met zitten op de houten zitting in het bootje, waardoor ze ‘pardoes’ van het zitje gleed! Gelukkig kon Sann nog voor het evenwicht in de boot zorgen en vielen ze niet om. Zodra de eerste bal werd gegooid in het spel zevenbal, lukte het dit keer niet om de boot recht te houden en vielen Els en Sann als eersten in het water. Geluk bij een ongeluk, de boot was amper gevuld met water en al snel zaten ze weer op het water. Ondertussen was Lies met de bal aan het volleyballen gegaan en vroeg Liaan of ze ook eens mocht spelen. In haar fanatisme om de bal te pakken leunde ze iets te ver naar links. Een flinke gil van Es en ook zij lagen met z’n tweeën in het water, met de boot tot aan de nok toe gevuld met water! Toen beide teams weer compleet waren vroeg Michel: “Vinden jullie het erg dat we iets later stoppen?” Met het oog op de tijd en al onze ongelukken vonden wij dat geen probleem. Zevenbal werd gewonnen door het effen team en daardoor kon team gevlekt niet meer winnen. Het laatste spel werd voor spek en bonen gespeeld en dat spel was touwtrekken. We roeiden terug naar de aanlegsteiger en kregen van Michel de opdracht om van boten te wisselen. Zo konden de verliezers van team gevlekt toch nog in een winnaarsboot zitten! Annie, die een grondige angst had voor het zwemmen in open wateren, overwon tijdens dit onderdeel haar angst en kwam veilig aan in de andere boot! Applaus voor onze Annie!
Na dit laatste onderdeel kregen we de gelegenheid om nog vrij te zwemmen en hier maakten we gretig gebruik van. Heerlijk afkoelen in het frisse water!

We hebben ons even opgefrist en maakten ons op voor de prijsuitreiking. Team effen kreeg het bijna-unieke Markant-klompje en waren dolenthousiast!

Na deze enerverende middag was het tijd voor een BBQ en flink wat biertjes en wijntjes. De ouders van Es hadden de tuin beschikbaar gesteld voor het team en hier werd genoten van een lekker stukje vlees en een biertje. Ook Dies was hier aangeschoven en deed gezellig mee! We willen Ilja en Jack bedanken voor de gastvrijheid en de goede verzorging!
Na de BBQ gingen de echte die-hards, Es, Els, Sann en Liaan nog door naar de Wiekense Kermis. Met het oog op de huidige technologie besloten twee van ons (niet nader genoemde namen) dat ook in Wieken het pinautomaat uitgevonden zou moeten zijn. Dit was echter niet het geval en moesten we het stellen met een stuk minder drankjes dan we gewend zijn. Desondanks was het een erg gezellige en leuke avond!

Onze kokkie kreeg ’s nachts nog onverwachts bezoek. Hierover worden echter geen verdere uitspraken gedaan…. (Iets met privacy over de huishouding..)

Na een lange dag en een flinke fietstocht door de Achterhoekse wildernissen hebben we ons bij Es nog eens te goed gedaan aan de snacks voor diezelfde avond! Dat dut een mens goeeed!

Wij wensen iedereen een fijne zomervakantie en hopen jullie snel weer op onze tribunes te zien in Sporthal de Paasberg a.k.a. Willy’s Place!