Vooraf hebben we iedereen de instructies meegegeven om een zonnebril te dragen.

De hal in Aalten is zo roze dat verscheidende mensen begonnen te twijfelen aan hun eigen geaardheid en die van anderen. The visscherman liet zijn kersverse meissie zien, of moet het dat nog worden? Mijn persoonlijke supporters, 2 kids en vrouw, waren ook een keer van de partij. Hup papa hup en zet hem op papa. Ik moet nog even uitzoeken waarop……

Tijdens het inslaan heb ik mijn mijlpaal gehaald van dit seizoen, de bal ging hard naar het dak. Dit was dan ook ongeveer het enige lichtpunt van de wedstrijd. Bovo speelde lekker, en wij zaten waarschijnlijk al met ons hoofd 1 en respectievelijk 3 weken verder. Dan weet je al wat voor middag het gaat worden.

We hebben de scheidsrechter de hele wedstrijd zeker niet tegen gehad, en 1 bal was toch zeker het toppunt. Was niet een erg hard geslagen serve, maar de bal viel 25 cm in en niemand die meeliep met de bal. Ik deed maar alsof de bal uit was, niet te overdreven gewoon “zeker” van mijn zaak. En prompt gaat de scheids met mij mee. Nou prima dat puntje ook weer in de pocket.

De mooie jongen had het mooiste punt van de wedstrijd, we horen de coach van Bovo zeggen dat, de midman mij in de gaten moest houden. Tja dan vraag je om een combinatie waardoor hij wel de fout in moest gaan. Hij deed wat er van hem gevraagd werd, stond mooi tegenover me, om vervolgens de bal van de mooie jongen hard naast zich ingeslagen te zien worden. Das best jammer op zo’n moment.

Der Rudi had weer eens het witte tricot aangetrokken, en de bijbehorende taak voerde hij zeker niet onverdienstelijk uit. Edinho Batermans had nog een promillage wat bij een controle nog zeker problemen zou geven. Toch speelde meneer redelijk goed. The Visscherman deed voor de verandering weer eens mee. En ja hij traint eigenlijk nooit mee, maar dat zie je alleen in de wisselvallige pass. Aanvallend zat het wel snor…..

We hadden onze bekende dipjes, of in de laatste set zelfs DIP, 19-11 voor en dan gewoon 21-19 laten worden…..dan krijg je het toch nog lastig. Ach en de mannen van Bovo konden hoog en laag springen, wat ze overigens beiden deden, maar het mocht niet baten. Ik persoonlijk heb nooit het gevoel gehad dat we een set zouden weggeven. Hoewel het een aantal keer toch echt krap aan was. Misschien is dat mijn eigen positieve flow/arrogantie of gebrek aan kennis….hoe het ook zei wij hebben gedaan wat we moesten doen, 0-4 winnen in Aalten. Dat is altijd lastig daar.

Volgende week mogen we weer thuis spelen. De nr.2 “dat is het toch nog???” komt dan op bezoek, misschien dat we daar iets meer motivatie voor op kunnen brengen. Want vandaag was het 100%-50%-100%-50% ja das niet lekker, dan kan je beter 75% spelen dan win je ook en wordt je uiteindelijk minder moe.

Total Page Visits: 25 - Today Page Visits: 1